วันเสาร์ที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2562

พจนานุกรมศัพท์บาลี-ไทย หมวดสระ เอ



เอก (วิเสสนะ) หนึ่ง, แน่นอน,ไม่รู้

เอกก (วิเสสนะ) เดี่ยว,โสด, โดดเดี่ยว

เอกกฺขี (วิเสสนะ) มีตาข้างเดียว

เอกคฺค (วิเสสนะ) สงบ, เอกคฺคตา (อิตถีลิงค์) ความสงบแห่งใจ

เอกจฺจ,เอกจฺจิย (วิเสสนะ) บางพวก,จำนวนหนึ่ง, จำนวนสองสาม

เอกชฺฌํ (วิเสสนะ) ด้วยกัน,ในที่เดียวกัน

เอกโต (อัพพยศัพท์) โยความเป็นอันเดียวกัน

เอกตตฺต (นปุงสกลิงค์) เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน,ความตกลง

เอกทา (วิเสสนะ) ครั้งหนึ่ง

เอกนฺต (วิเสสนะ) โดยส่วนเดียว,แน่นอน, สูงสุด

เอกนฺติก (วิเสสนะ) ทางเลือก,มีหนึ่งในระหว่าง

เอกปฏิลิก (วิเสสนะ) มีหนังเพียงผืนเดียวสำหรับปู

เอกปทิกมคฺค (ปุงลิงค์) ทางเท้า

เอกมนฺตํ (วิเสสนะ) ที่ข้างหนึ่ง

เอกเมก,เอเกก (วิเสสนะ) หนึ่งต่อหนึ่ง,แต่ละ

เอกวิธ (วิเสสนะ) คล้ายคลึงกัน,โดยส่วนเดียว

เอกโส (วิเสสนะ) โดยส่วนเดียว, แต่ละอย่าง

เอกํส,เอกํสิก (วิเสสนะ) แน่นอน

เอกากี ผู้โดดเดี่ยว

เอกายน (ปุงลิงค์) คนทางเดียว,วิธีการเดียว

เอกาสนิก (วิเสสนะ) ผู้กินมื้อเดียว


ฯลฯ

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น